Ewa - pierwsze imię

Ewa – imię żeńskie, które pierwszy raz pojawia się 2000 lat p.n.e w języku ludów sumeryjskich jako „Awa” gdzie oznacza „życie”. W języku hebrajskim, który zapożyczył to imię od Sumerów wywodzi się od rdzenia חוה hajja lub hawwa – i również oznacza 'dająca życie'. Imię wyprowadzane też z arabskiego słowa hajja 'wąż'. Według Biblii pierwsza kobieta, żona Adama, matka wszystkich ludzi (zob. Adam i Ewa). Z Septuaginty – greckiego przekładu Biblii – zostało przejęte do łaciny w formie Eva. Pierwsza stworzona przez Boga kobieta (według niebiblijnych legend – druga, zob. Lilith). Była żoną Adama, pierwszego mężczyzny. Stworzona z żebra męża niewiasta urodziła synów: Kaina, potem Abla, Seta (przodka Noego, z jego linii wywodzili się Abraham, Dawid i Jezus Chrystus) oraz innych synów i córki, o których niewiele wiemy. Według opisu biblijnego to Ewa, skuszona przez szatana (pod postacią węża), namówiła swego męża, Adama, do spróbowania zakazanego owocu (często przedstawianego jako jabłko) z Drzewa Poznania Dobra i Zła, przez co sprowadzili śmierć na Ziemię i skazali się na wygnanie z Edenu (Raju). Patronką imienia jest także m.in. Ewa z Leodium. Ewa imieniny obchodzi: 12 lutego, w dzień wspomnienia św. Ewy, męczennicy z Abitiny[1] 14 marca, w dzień wspomnienia św. Ewy z Leodium 12 czerwca, w dzień wspomnienia bł. Marii Ewy (Bogumiły) Noiszewskiej 6 września, w dzień wspomnienia św. Ewy z Dreux[2] 24 grudnia, w dzień wspomnienia Ewy, matki rodzaju ludzkiego.